Skurcz cementu portlandzkiego

Skurcz cementu portlandzkiego. Skurcz jest charakterystyczną cechą cementu portlandzkiego, Teoretyczne wyjaśnienie przyczyn skurczu jest trudne, ponieważ zjawisko to jest końcowym wynikiem kilku skomplikowanych i równocześnie zachodzących w twardniejącej zaprawie cementowej procesów fizykochemicznych. W wyniku hydratacji cementu objętość nowo powstałych uwodnionych związków jest mniejsza niż suma objętości tych ilości niehydratyzowanych związków i wody, które te nowe związki utworzyły. Na skutek tego nieuniknione jest powstanie porów w stwardniałym zaczynie cementowym. Zwykle są to pory bardzo małe, tzw. mikropory. Jednak powodują one, że beton nie może być uważany za monoidt, czyli ciało o strukturze jednolitej, bez szczelin i porów. Wielkość zmiany objętości zależy od składu mineralnego cementu. największy skurcz przy hydratacji wykazuje glinian trój-wapniowy (C:; A), najmniejszy – gliniano-żelazian czterowapniowy ~C!AF). Skurcz ten ma charakter nieodwracalny. Przy twardnieniu cementu obserwuje się również zmiany objętości o charakterze odwracalnym. Zaczyn lub zaprawa cementowa pozostawiona w czasie twardnienia na powietrzu, wykazuje skurcz, po włożeniu zaś do wody – wyraźne rozszerzenie. Po ponownym wyjęciu z wody skurcz powraca. Zjawisko to tłumaczy się pobieraniem i oddawaniem wody przez koloidalne produkty hydratacji cementu. Z drugiej strony w czasie twardnienia zaczynu cementowego reakcje Hydratacja niektórych składników cementu spowodować mogą jego rozszerzenie. Do reakcji tych należą: hydratacja wolnego wapna, hydratacja tlenku magnezowego i utworzenie się siarczano-glinianu wapniowego. Gdy reakcje te zachodzą w stwardniałym, meplastyczaryrn już zaczy- nie cementowym, spowodować mogą powstanie rys i spękań. [przypisy: sufit podwieszany profile , zabudowa zagrodowa , ranking kotłów ]

Powiązane tematy z artykułem: ranking kotłów sufit podwieszany profile zabudowa zagrodowa